 |
 Jeminee...
Dieren/Honden | Geneuzel
|
20 September 2009 | 20:39:45
 |
.. wat een stofzooi hier op mijn punt.nl! Ja kan wel braaf roepen dat ik dat ga verbeteren in de toekomst, maar helaas kan ik dat niet garanderen. Niet vanwege nare dingen hoor, juist vanwege leuke! We krijgen gezinsuitbreiding!
Vanaf aanstaande zaterdag komt Joep namelijk bij ons wonen!
Dus als u mij mist, dan loop ik langs het grasveld :D
|
|
|
 |
 Losgelagen wortels
Persoonlijk | Gedachten
|
03 Juni 2009 | 21:14:15
 |
Met bruut geweld
gebeurde het
absoluut ondenkbare.
Met bruut geweld
werden de wortels
ontworteld.
Onverwachts, plotseling,
afschuwopwekkend,
snel ontworteld van
alles wat voor veiligheid stond.
Je kent me niet,
Maar jouw wortels en mijn wortels
zullen altijd onlosmakelijk verbonden
zijn met elkaar.
Met bruut geweld,
werd veiligheid ontworteld.
|
|
|
 |
 OH MY LORD
Persoonlijk | Kinderpraatjes
|
09 April 2009 | 19:53:17
 |
Gemompel  , vraag je wat ze zegt  , grote bek  , laat me met rust  , wegstampen  , deur van de kamer dichtsmijten (mijn glazen raampjes!!  ), gestamp de trap op  , hoop gemompel en gemopper  , boven smijt er een deur dicht gevolgd door heule harde muziek (Ernst, Bobby en de Rest )
En  dan  is  ze  pas  vijf
|
|
|
 |
 "Komt een vrouw bij de dokter"
Relaties/Afscheid | Kinderpraatjes
|
03 Januari 2009 | 21:38:38
 |
"Komt een vrouw bij de dokter"
Wie kent hem niet, zullen er niet idioot veel zijn gok ik zo. Ik had
hem al eens (2x) gelezen, maar dat was allemaal nog voor Maart 2008,
voor de dag dat mijn moeder stierf. Ruim voor de Twee-en-zeventig uur dat ik in het
ziekenhuis heb gezeten met 6 personen die mij lief zijn rondom mijn
moeder die toen comateus was. Twee-en-zeventig uur van lachen, van
huilen, van lachen van het huilen, van huilen van het lachen.
Twee-en-zeventig uur die in mijn geheugen geprent staan, elk detail,
elke minuut, elke seconde. Als een dvd die je aanzet speel ik ze af in
mijn hoofd. Twee-en-zeventig uur van verdriet, van liefde, van samenzijn,
van afscheid.
Vandaag heb ik het boek "Komt een vrouw bij de dokter" gekregen voor
mijn verjaardag. Ik wilde hem ook graag zelf hebben ipv af en toe via
de bibliotheek. Ik heb hem al uitgelezen. De momenten dat Stijn, Luna,
Anne, Thomas, Frenk, Maud en de moeder van Carmen (en de au-pair from
hell) rondom het bed van een stervende Carmen zitten. De momenten die
ze samen beleven tijdens haar laatste dagen. De humor en het verdriet
die ze daarbij samen delen, samen meemaken. Zo herkenbaar.
Mijn eerste verjaardag zonder mijn moeder heb ik vandaag 'gevierd'.
Huilend, huilend om mijn moeder, huilend om Carmen, huilend om Stijn en
huilend om Luna. Huilend voor mijn vader die zijn vrouw moet missen,
huilend voor mijn broertje die zijn moeder ook zo mist. Huilend.
Met dank aan Kluun, sinds het moment dat "Mama" van Il Divo werd
gedraaid bij de crematie van mijn moeder heb ik niet zo hard gehuild.
En het lucht op.
Proost allemaal!
(en bedankt voor de vele felicitaties, hier en elders! *knuf* ) |
|
|
|
|
|